“Yaşanacak bir yaşam var, binilecek bisikletler, yürünecek yaya kaldırımları ve tadına varılacak gün batımları.”

Cesar Pavese

Evren serbest salınımla işler, sıkıya gelmez; bu işleyişin içinde boşluklarınızı doldurmak istiyorsanız, yolu açın onlara.

Telaşe gerek yok. Hiçbir şey ve hiç kimse için telaşlanmayın. Bırakın bir şey olacaksa kendiliğinden olur. Birileri istiyor diye telaşlanıp asla yapmayacağınız hatalara imza atmayın. Bir şey varsa vardır yoksa yoktur. Zorlamayla olmaz.

Kenara çekilmeyi bilin. Vakit o vakit. Susmanın ve ağırbaşlı olmanın erdemli duruşunu yaşayın. Her şey den önemli olan sizsiniz. En önemli kişi kendiniz. Kaybetmekten korktuğunuz tek kişi kendiniz olmalı, başkaları değil. Tek hazine kendinizsiniz, kimseye harcatmayın.

Duruşu kadar prensipleri de olmalı insanın. Hızlı gitmek her zaman güzel değildir, bazen yaşantınızı ağırdan almak, hatta bazen tutmaya zorlandığınız o ipi tamamen bırakmak gereklidir. Kavuşamadığınız şey imkânsız olduğu için güzeldir. Varsın olmasın. Olması gerekseydi olurdu çoktan. Hırpalamayın kendinizi. Olacak olan çok net oluyor çünkü, isteyin veya istemeyin oluyor.

Yorulduğunuz olayların sancılarını çekmeyi, üzüldüğünüz kişilerin derdini yüklenmeyi bir kenara bırakın. Unutun hepsini. Vakti dolmuştur çünkü artık. Her şeyin vakti var. Başlar, sürer ve biter.

Bitmiş bir şeyi anlamlandırmaya çalışmanız, boşa sürüklemenin ağırlığıyla tüketir insanı. Gereksiz şeyleri atın, evinizden, kalbinizden, yolunuzdan. Yük taşımayın. İçinden almanız gerekenleri alın, gerisini atın.

Hayat, kendinizi yüklerden arındırabildiğinizde, hafiflediğinizi hissettiğinizde güzelleşiyor çünkü, huzur dediğimiz şey, dengeyi kurabildiğinizde kendiliğinden gelip oturuyor koltuğuna, siz yer verirseniz. Dengeyi sağlamak için fazlalıklardan kurtulmalı. Kendi halinde olmak güzeldir, olacak olanı bırakın kendiliğinden olsun. Sessiz, sedasız, telaşsız…

Ayben Günak